"Edukacja nie jest tym co robi nauczyciel, lecz naturalnym
procesem zachodzącym w istocie ludzkiej"

Maria Montessori

O metodzie

W pedagogice Marii Montessori najważniejsze jest DZIECKO. Czynnikiem rozwoju i wychowania jest jego naturalna aktywność, chęć do nauki, samorozwoju oraz chęć poznania otaczającego świata. Metoda wychodzi naprzeciw potrzebom dziecka. To dziecko jest autorem własnego rozwoju. Dziecko uczy się przez działanie i doświadczanie, przez własną pracę.

Podstawowym założeniem w pedagogice M. Montessori jest umożliwienie dzieciom samodzielnego działania, poszukiwania rozwiązań i czerpania radości z sukcesu.

pokaze ci jak to zrobic„Pomóż mi samemu to zrobić" usłyszała M. Montessori od jednego ze swoich wychowanków i to stało się główna zasadą postępowania w placówkach montessoriańskich. Nauczyciel jest wnikliwym obserwatorem i „podąża za dzieckiem", ale go nie wyprzedza, współpracuje z dzieckiem, ale mu się nie narzuca, służy pomocą, ale tylko wtedy, kiedy dziecko tej pomocy potrzebuje. Nauczyciela cechuje szacunek dla dziecka, cierpliwość i opanowanie. Nauczyciel nie ocenia, bowiem dziecko nie wykonuje zadania dla oceny, lecz z potrzeby działania, odkrywania, uczenia się.

W systemie pedagogiki M. Montessori nie ma miejsca na nagrody i kary, na porównywanie i rywalizację. Wspiera się indywidualną pracę dziecka oraz współpracę w grupie. W przedszkolu montessoriańskim dzieci uczą się współdziałania w mieszanej wiekowo grupie. To jest tak, jak w rodzinie: młodsze dzieci uczą się od starszych, starsze mają satysfakcję z tego, że mogą się zaopiekować i pomóc młodszym dzieciom. Są z tego dumne.

 

Istotne znaczenie dla procesu edukacji ma odpowiednio przygotowane otoczenie. Sala powinna być tak zorganizowana, aby zachęcała do samodzielnego działania, eksperymentowania. Wszystkie pomoce są autentyczne, wykonane z naturalnych materiałów, znajdują się w zasięgu dziecka i występują tylko w jednym egzemplarzu. Dziecko musi poczekać, aż inne dziecko zakończy swoją pracę i materiał będzie dostępny. Dzięki temu dzieci uczą się cierpliwości i szacunku dla pracy innych. Po zakończonej pracy dziecko odnosi na miejsce pomoc, z którą pracowało. Dzieci uczą się w ten sposób porządku, są współgospodarzami w swoim przedszkolu lub klasie szkolnej.

W placówkach Montessori ogromną wagę przykłada się do obcowania z naturą. W sali jest kącik natury, żywe kwiaty, które dzieci pielęgnują, często zwierzątko lub akwarium, którym dzieci się opiekują. Dzieci korzystają z ogrodu, gdzie mogą obserwować przyrodę i gdzie uprawiają przedszkolne grządki. Bliski kontakt z naturą zapewniają również spacery. Aktywność ruchowa jest niezwykle ważna w procesie rozwoju dziecka.

Kolejną cechą otoczenia powinno być piękno, ponieważ dzieci mają potrzebę obcowania z nim. Piękno opiera się na prostocie i dlatego wyposażenie przedszkola musi być estetyczne, proste w formie, jasne, dobrze zaplanowane, wykonane z doskonałej jakości materiałów.
Dziecko powinno czuć się bezpiecznie w uporządkowanym otoczeniu. Wszystko ma swoje stałe miejsce. Szczególnie dzieci młodsze są wrażliwe na ład i chcą go utrzymać w swoim otoczeniu (wg Montessori faza wrażliwa na porządek przypada na 2-3 rok życia dziecka).